woensdag 31 maart 2010

Loki

Mijn broer was mijn vader, zeggen sommigen
Als straf voor uitbundig plezier
bond hij mij onder de aardkorst
met de darmen van een geit gestorven in de oorlog
Een slang die wel een draak had kunnen zijn
hing als een boze zon te kwijlen
parels gif die zoutzuur beten
straften mijn frons met gestage slagen

Ik die niets anders deed dan natuurlijk zijn
Ik die Mens de glimlach schonk in vermaak
Ik die de wolf van hel tot vader was
en de blinde broer mijn rivaal liet doden
trok aan kluisters om de wereld te doen schudden
In angst de rotsen zelf tot adem te wekken
rende Mens naar zijn tempels vol goden

Jij was mijn vrouw in het leven van vrijheid
Jij verdroeg mijn nukken geboren in onweer en tij
Jij baarde duizend soldaten in een winters ogenblik
Jij droeg de kom die het gif van wenkbrauwen hield
Maar als jij de kom leeggieten moest
en ik woest aan mijn lot trok
vervloekte ik jouw zachtheid met lust

en nog voordat mijn vijanden mijn zonen zullen openrijten
zal ik deze boeien breken om de vloer gelijk te maken
nagels op masten door gans de wereld dragen
mijn grappen met bloedige trollen delen
en wanneer ik ten onder ga aan mijn rivaal
zal jij niet rouwen om mij, dood als je bent



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen