donderdag 3 juni 2010

Beeldverhaal Hoofdstuk 8 – Writing on the wall – 2000

(het begon met een krant aarzelend
als op tenen sluipend door de straat)

Een getergde meeuw krijst nieuws van gister
plastic kransen spiralen in decemberwind
natte blaren, de stad vol
kotsplassen lachende potloze regenbogen zonder pot
in portieken liggen papieren gralen
vertrapt naast de vuilniszakken puisten

(kon de arme buitenwijker het niet meer aan?)

De duif strompelt wrang langs de rauwe kade
happend naar het draad om haar poot, klauwend
naar houvast talen kale letters
naar antraciethemel. Hij herkent haar overal
op muren vol grotgedichten
in alle tags gedaan herkent hij haar naam.
Hij trekt zijn nek traag in de kippenvellen kraag
en het vuil fluistert reikend
tot alle bewoners zuchten, het vuil zo hoog
gestapeld tot aan de onzichtbare sterren

gedicht uit de ongepubliceerde bundel ‘Sterrenplantsoen’


Norm en ik hadden een nieuwe vorm van schoonheid bedacht: anesthetiek. Het was tegenovergesteld aan esthetiek, waarin het er juist om ging de lelijkheid op te zoeken, met net zoveel vuur als een gewone kunstenaar de schoonheid zocht. Anesthetiek gaf ruimte voor die angstige kant van Schoonheid. Anesthetiek was het Gevaar dat op de loer kon liggen in een razend verflandschap. We deden het ieder op onze eigen manier. Hij gebruikte Bob Ross-truukjes, waar hij bijzonder goed in was, en mengde deze met een heel directe plompe manier van verf aanbrengen en kleurkeuze. In mijn geval ging het de richting op van graffiti. Natuurlijk was ik al bekend met Jean-Michel Basquiat, Keith Haring en hield ik erg van de Amerikaanse Expressionisten zoals Pollock en DeKooning, dus toen ik eindelijk de durf had mezelf helemaal aan het Gevaar bloot te stellen kwamen deze invloeden omhoog drijven. De totale oorlog aan de goede smaak was geopend. Wat is Gevaar in schilderen? Geen grip hebben over wat je doet? Heb je ooit grip over wat je doet? Er is altijd dat onbenoembare gevoel dat al je handelen geleid wordt. Je geeft je over aan het palet en de kwast. Je volgt impulsen die nooit helemaal te benoemen zijn. Het Gevaar begint wanneer je opzettelijk je impulsen tegenwerkt. Telkens als iets in je zegt ‘ja, dit is mooi, dit is goed’ moet je het vernietigen met iets waar je zeker van denkt te zijn dat het niet mooi is en niet goed. Het gaat erom dat je jezelf in de waagschaal zet, dat mensen het niet mooi zullen vinden, dat je schilderijen zullen vervallen tot stof en dat niemand al je pogen, al je verlangen, al je angsten en liefdes zal herinneren, eren, belonen of wat dan ook. De overgave aan het grote niets. Je kan zelfs invloeden van Cy Twombly onderscheiden, een kunstenaar waar ik nog maar een of twee dingen van had gezien, maar onmiddellijk van onder de indruk was. Over anesthetisch gesproken.

Ik had de stad geschilderd zoals ik die kende. Ik zou de muren van die stad schilderen alsof mijn canvas die muren zelf waren. Ik zou een graffitiartiest op mijn werk worden. Ik zou ook de overspuiter, de afplakker, de posterjongen, de krasmaniak, de wind en regen worden. Ik werd alles dat een muur kon bewerken. Als extra uitdaging voegde ik daaraan toe dat waar ik in de stadsschilderijen foto’s inplakte ik deze op de muur netjes zou naschilderen, zo goed als kon en ze dan zou vernietigen. Mijn kwast werd een god van de chaos. Het was ook nog eens een moeilijk jaar, waarin iedereen met de ellebogen leek te werken en ik de hele tijd onder spanning stond. Ondertussen waren we naar een ander atelier verhuist binnen de Oude Tramremise, waar de synergie tussen Norm en mij steeds slechter werkte. Waarschijnlijk stopte mijn uitkering toen ook en moest ik allerlei baantjes naast de WIK nemen. Ik denk dat het spoor hiervan helder is te volgen.

Hier te zien: Writing on the wall, Christie (met een van mijn favoriete modellen Christie Turlington), Stamgeest (gekocht door een Zwitser die het in een raam zag hangen en het in een krant gewikkeld meenam), Pippi Langkous’ wraak, Wiske’s vlucht, Jaws (even kwam mijn stripheld om de hoek kijken), Legalize dope, Baissons mon derriere, Clash of the titans, Vrouwenstem, enkele schetsen.

Meer afbeeldingen op ozymantra.nl













Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen