zondag 23 januari 2011

De groep - deel 2

Sinds ik in Amsterdam woon ga ik al naar de Korsakoff, een danstent op de Lijnbaansgracht. Er wordt voornamelijk harde muziek gedraaid: Gothic & Hardrock. Ik zal u niet met titels en namen vervelen. De eerste keer dat ik er heen ging was ergens in 1991 of zo en sindsdien ben ik er af en aan regelmatig langs gegaan. Sommige periodes 3 keer per week, andere tijden eens in de vier maanden.

Wat me, afgezien van de muziek, altijd goed is bevallen is dat ze er nauwelijks toelatingsbeleid hebben en dat je als eenling makkelijk met de schaduwen kan versmelten. Niemand kijkt je erop aan als je niemand behalve de barman aanspreekt en dat laatste zelfs enkel door een vinger op te steken en naar het kratje Leeuwbier te wijzen. Een vriend van me die zich toentertijd zo’n beetje anti-alternatief kleedde, sportjack, golvend blond haar, modieuze jeans, kwam altijd zonder enig probleem binnen. Iedereen was welkom in deze prettige hel van de verstotene. Dat heb ik wel eens anders meegemaakt in de mainstream plekken.

Al een tijdje heeft de Kors, zoals wij het liefkozend noemen, de koers gewijzigd en meestal als ik langs kom is het een teleurstelling te zien dat er een jaren 90 trancefeestje is. Niet dat ik iets tegen die muziek heb, maar daarvoor ga ik niet naar de Kors. Ook niet voor de ultraviolette belichting die elk stofje en vlokje op mijn zwarte kleding heftig op doet lichten. U kan zich misschien voorstellen dat ik enigszins onzeker was toen ik een recente zaterdag geleden besloot mijn geluk te beproeven. Ik wilde dansen en ik wilde dansen op mijn soort muziek, met de vrijheid die mij eigen is op een dansvloer waar ieder ander ook zo doet.

Op de fiets gingen herinneringen door me heen van vele jaren zo laat op de fiets springen en het toeval uitdagen. Soms in de hoop en verwachting een potje te dansen, soms in de hoop een meisje te ontmoeten. Eigenlijk nooit om een vriend te ontmoeten. Zoveel is er in mijn leven al veranderd, maar sommige zaken zijn altijd hetzelfde gebleven. Een van die dingen was de Korsakoff. Altijd klaagde iedereen dat die plek nooit veranderde, maar voor mij was dit een zegen. Hier hield ik een ketting van ervaringen in het leven. Hier zag ik de onveranderlijkheid van de mens.

Wordt vervolgd.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen