maandag 24 januari 2011

De groep - deel 4

Onlangs vroeg ik me iets af over bepaalde opvattingen en gedachten die ik al een tijd koesterde over mijn leven. Vaak denk ik dat mijn leven niet altijd even te gek is geweest en dat ik daar langzaam aan ben ontkomen. Ik realiseerde me plots dat tot de scheiding van mijn ouders het geluk niet op kon. Ik was misschien een enigszins overgevoelig kind, maar nam wel altijd overal deel aan. Op een feestje mocht ik vaak in het middelpunt staan en deed dan ook, op school speelde ik in de musical, in de straat had ik een hele troep vrienden waarmee we van alles deden. Weinig echt kattenkwaad, maar wel de leukste spelletjes zoals riddertje en voetballen. Ik had nooit één vriend, maar altijd een hele tros. Met mijn neef kon ik het zeer goed vinden, maar de hele wereld was een uitdaging voor mijn enthousiasme. Het ging op school eigenlijk ook prima.

Na de scheiding, die zo rond mijn tiende of elfde plaatsvond, heb ik mij uitzonderlijk teruggetrokken en had meestal maar één vriend. Ik werd jaloers op mijn neef omdat hij er zoveel had en op school ging het geheel niet goed. Deze periode heeft een enorme indruk op me gemaakt en deed die gelukkige tijd zo’n beetje geheel uit het geheugen verdwijnen. De puberteit was dus geen fun. No fun, to be alone, no fun on my own, was mijn liedje in die dagen. Het was ook nog eens de tijd van de crisis en ik verwachtte later als baan werkeloos te worden. Het was in die tijd dat ik het gevoel had dat er iets mis was met de wereld en dat ik er iets aan zou moeten doen. Uiteraard was er iets grondig mis met mij.

Het was pas later, zo rond mijn twintigste, toen ik samen met een vriend een stripblaadje oprichtte, dat ik langzaam weer bij de mensheid kwam. Ik belde wat af, bezocht tekenaars en scenaristen en we organiseerden zelfs bijeenkomsten. Allemaal pukkelende jongens met een uit de hand gelopen hobby en veel hoop. Toen ik op de lerarenopleiding tekenen ging dwaalde het af naar de kunst, een heerlijk vakgebied voor solovliegers, maar ook in die tijd was ik bezig om bij de groep te komen, om ergens bij te horen, om een aansluiting te vinden. Een vriend van me vroeg waarom ik daar zo mee bezig was. Maar hij had veel vrienden.

Wordt vervolgd

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen