zondag 30 januari 2011

De groep - deel 5

De vrienden waar ik tot nu het langst mee optrek zijn ook allemaal eenlingen. We zien naar elkaar toe wanneer we de behoefte hebben de banden weer aan te versterken, maar soms zien we elkaar een jaar niet. Er was een tijd dat dit anders was, toen we als smeden druk het metaal van vriendschap sloegen toen het heet was, maar het eigen leven riep en we dwaalden verder langs dat wat je ook het lot kan noemen. Het is niet dat ik niet van ze houd, het is meer dat er nog zoveel mensen te ontmoeten zijn, zoveel dingen te doen zijn, maar ook zoveel rust en afzondering te verlangen is. Het leven van een kunstenaar kan heel druk zijn met mensen, maar wanneer we kunst maken is afzondering een heerlijk gegeven. Zijn wij een groep?

Om daar een soort van antwoord op te geven zouden we een groep moeten definiëren. Eerlijk gezegd heb ik nooit boeken gelezen over groepsgedrag. Alles dat ik ervan weet ken ik van tv, uit de populaire en minder populaire cultuur en van observatie. Mensen die iets delen en zich tot op zekere hoogte gelijk gedragen mogen waarschijnlijk een groep worden genoemd. Vaak is dat delen enkel een beroep, vaak is het een taal of geloof (wat is geloof, oh wat is dat en is het enkel aan een god verbonden?), vaak zijn het gebruiken of een gemeenschappelijk verleden. Dat kan je positieve eigenschappen kunt noemen. De zogenaamde negatieve eigenschappen zijn waarschijnlijk dat groepen een afgesloten geheel vormen, buitenstaanders buiten houden en een gemeenschappelijke wil opleggen aan de minderheid binnen de groep of dat in ieder geval proberen.

Ik heb een tijdje gedroomd dat mijn ‘groep’ enkel de positieve eigenschappen zou bezitten, want dat was waar het mij om ging. Ik wilde me graag bij anderen aansluiten, maar niet gedwongen worden deel te nemen aan de negatieve kanten van het groepszijn. Ach, dan blijkt de een de ander niet zo te mogen, de ander specifieke ideeën over dit of dat te hebben, hij daar je vaker te willen zien dan jij hem en zij vind dat bepaalde gedrag niet kan. Gelukkig is er geen dresscode, denk ik dan. Het is ook nooit goed, zullen sommige zeggen, maar mijn vrijheid is een groot goed en gelukkig zijn er mensen om dat mee te delen. Of dat een groep maakt is natuurlijk nog maar de vraag.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen