maandag 7 februari 2011

Bovun hut maivel - deel 4 - Einde

21-08-2451 - Professor Suparman Perkasa aan Wening Wulandari Maliki, Bandung

“Beste mevrouw Maliki, ik moet u helaas, en dit meen ik uit het diepst van mijn hart en met de barmhartige Allah op mijn lippen, mededelen dat we het lichaam van uw zoon hebben teruggevonden. Hij was een goed collega en een ware aanwinst voor de universiteit. Ik beschouwde hem bovendien als een vriend en voelde me vaak een vader voor hem. Ik heb begrepen dat u op de hoogte bent van zijn opdracht en blijkbaar is er iets vreselijks gebeurd bij de Stam Jan. Ik weet dat hij u ook enkele brieven heeft gestuurd en daarom stuur ik ook deze laatste die hij maakte vlak voor zijn verdwijning in de maand van Jumaada-ul-Akhir op khamis de 25ste. Zoals gezegd weten we niet zeker wat er toe heeft geleid dat hij werd gedood, maar als we kijken naar hoe het is gedaan is er genoeg reden om Stam Jan te verdenken. De manier waarop zijn schedel is opengespleten door een groot snijvlak is onmogelijk aan dieren toe te wijzen. Wij vermoeden dat het iets te maken heeft met het ritueel van Bovun ut maivel, waarvan we denken dat het te vertalen is als Boven het maaiveld, een oude spreuk in de Pre-Cataclysmische Nederlanden waarbij het gaat om dat niemand boven een bepaalde denkbeeldige lengte komt. Het lijkt erop dat Stam Jan deze lengte beperking erg letterlijk navolgt. Helaas was Setiwan niet op de hoogte aangezien zijn lexicon tekort schoot. Ik wijt dit geheel aan mijzelf en biedt alsnog vanuit mijn hart mijn excuses en die van het instituut aan. Uiteraard zullen wij u schadeloos stellen zoveel we kunnen. De autoriteiten zullen een onderzoek doen bij Stam Jan en de schuldigen oppakken. Setiwan komt op ahad terug in Bandung. We zullen alles met u in overleg regelen. Nogmaals mijn diepst gevoelde medeleven met uw verlies.”

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen