dinsdag 8 februari 2011

De groep - deel 11 Afsluiting

Het boek des geslachtes van Jezus Christus, den zoon van David, den zoon van Abraham. Abraham gewon Isaäk en Isaäk gewon Jakob, en Jakob gewon Juda en zijne broeders. Zo ongeveer begint het Nieuwe Testament in deze vertaling. Het is een krachtige oproep van afstamming en groepsgevoel. Roemrijke speerheld Idomeneus leidde het volk der Kretenzers, zij die het stevig ommuurde Gortyna en Knossos bewoonden, Lyktos, Miletos en ’t schitterende krijtwit liggende Lykastos, Faistos en Rhution, prachtig gelegen, welvarende steden en de bevolking der honderd andere steden van Kreta. Deze voerde Idomeneus aan, de roemrijke speerheld, hij en Meriones, sterk als mannenmoordende Ares. Zo klonk het een paar eeuwen eerder in de Illias in deze vertaling. Kloeke woorden uit een kloeke tijd. Een kloeke bekentenis van een kloeke identiteit.

Ik, Marcel Ozymantra, geboren in Hilversum, Noord-Holland, Nederland, levende onder drie namen waarvan één altijd geheim en twee in verschillende groepen geheim zijn, behoor tot het gilde der kunstenaars, waaronder ook de schrijvers en striptekenaars worden gerekend. Geboren uit twee Nederlandse ouders, één uit de Utrechtse omgeving en één uit de Zuid-Hollandse omgeving, lees ik graag Angelsaksische literatuur en kijk ook graag hun televisie en films. Mijn vrienden zijn een verzameling zand die aan elkaar plakt door het vocht van plezier en verlangen. Mijn helden zijn mannen die zich verliezen in een wereld van eigen schepping in een poging te ontkomen aan de wereld die hen probeert in te perken. Mijn affiliatie met kinderen van gescheiden ouders is groot, maar niet oneindig. Mijn verlangen met woord en beeld de illusies te doorbreken versterkt nieuwe illusies, waardoor ik behoor tot de dromers van deze tijd, van dit segment van de laatste en vorige eeuw. Een segment dat zich langzaam aan het afsluiten is. Alle gebouwen waarvan ik de afgelopen vijftien jaar heb gehouden zijn of gesloopt of in pretparken veranderd en nu werk ik in een gebouw dat er al stond doen de stad begon en er zal staan als deze vergaat. Mijn collega’s zijn altijd mijn vrienden die soms meereizen naar mijn volgende baan en soms verloren gaan in de drukte van het nu, een kind van het verleden en een ouder van de toekomst.

Het wordt zo een aardige contactadvertentie, nietwaar? De individu spreekt zich uit en samen met hem miljarden anderen die zich een identiteit aanmeten. Van alles kunnen we zeggen dat we zijn, maar uiteindelijk komen we op een ding uit dat we allen delen: dat we mens zijn. Ik ben mens: een dier dat rechtop loopt en zowel vooruit als achteruit kan denken. Ik ben mens en dat is mijn enige echte ware identiteit. Mens.

2 opmerkingen:

  1. Puik stukje proza Mars. Perfect samen met deze illustratie. Kudos!
    Is dit de afsluiting van 'De Groep'? Zo ja, dan kijk ik uit naar de volgende serie; er zit een lekker tempo in!

    BeantwoordenVerwijderen