donderdag 3 februari 2011

De groep - deel 9

Natuurlijk is er altijd die groep waar ik toe behoor zonder er ooit echt toe te hebben willen horen. Toen we vroeger met het gezin in het buitenland kwamen voor vakantie vermeden we deze groep altijd. Het is een luide groep die altijd denkt dat je bij ze hoort omdat je dezelfde taal spreekt. Het lijkt dat we toch enigszins linkse hobbyisten waren gezien onze afkeer van deze boerse eenheidsworst. Ik denk dat het eerder was omdat we allen verstokte individualisten waren. Mijn ouders hielden van jazz, dat is ongeveer hoever ze bij de linkse hobby aansloten. Oh, en mijn vader hield van Dali. Hij doet dat nog steeds. En als we geen landgenoten tegenkwamen waren we zelf ook behoorlijk luidruchtig. Niemand kon ons verstaan dus maakte het weinig uit als we van de ene kant van de straat naar de andere schreeuwden.

Jaren heb ik mij hier niet thuis gevoeld. Misschien had dit meer te maken met dat er geen groep voor me was om bij aan te sluiten. Ik had het niet in me om de nationale identiteit te omarmen en richtte me meer op de Angelsaksische cultuur. Nog steeds heb ik daar veel mee, maar tegenwoordig begrijp ik ook het mooie en schone van Nederland. Het is niet noodzakelijk het Nederland van de voetbal-Hazes-Borsato-gezelligheids-Nederlanders, maar het is niettemin een Nederland waar ik van houd. Het is weinig nuchter en bescheiden, maar het bestaat. Het is meer verwant aan Freek, Bilderdijk, Lucebert, Doe maar en Van Mierlo. Het is een vrijheidslievende natie die zoekt naar evenwicht en eenvoudige pracht. Het gaat er eerder om of de polder die bleke schoonheid van rustig lummelen en lekker fietsen herbergt. Een polder waar nog steeds mysteries schuilen ondanks onze behoefte elk toeval uit te schakelen.

Ik begrijp de behoefte idealen na te streven, maar snap niet hoe naïef we kunnen zijn te denken dat een land zo geregeerd kan worden. Ik begrijp de behoefte aan een cultuur om je bij te warmen, maar niet het verlangen anderen hiervoor te laten boeten en elk afwijken naar het buitenland te verbannen. Ik zag een tijdje geleden een foto van een Hollandse vrouw op een fiets in China. Ze was precies zo gekleed als ze hier had gedaan en had dezelfde controlerende afkeurende blik van tevredenheid over haar leven als ze hier zou hebben gehad.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen