dinsdag 2 augustus 2011

Angst speelt zijn kaart

Om te begrijpen wat er gebeurt zullen we eerst moeten analyseren waar we het over hebben. Een primaire reactie van de mensen op het onbekende is angst. Deze is een heel natuurlijke en vanzelfsprekende reactie. Angst heeft ons vaak geholpen in momenten van nood. Hoe rijker en decadenter een maatschappij wordt hoe meer angst. U zult misschien zeggen dat dit onzin is. Tenslotte zijn we allemaal verstandige mensen, hebben al zoveel en kunnen best wat delen. Maar nee, zo zit het beestje de mens niet in elkaar. We raken gewend aan wat we hebben, worden minder oplettend in ons verstandige denken en bovendien lopen er altijd lui rond die niet delen in zowel verstand als rijkdom. Voor dat laatste zijn heel goede redenen te bedenken, maar jammer, we zitten toch maar met ze. Ik zeg niet dat het alleen PVV-stemmers zijn, maar die lui vinden in zo’n partij wel een antwoord op hun angst.

Angst is het probleem en doet ons altijd naar een geweer pakken. Het onbekende is niet te bepalen en veroorzaakt een soort van dronkenheid in ons redeneren. Er is één man in onze maatschappij die al die angsten het best in zich verenigt. Onder andere omdat hij dag in dag uit het oprechte gevoel heeft dat ze hem willen pakken. Fanatieke angstzaaiers van ‘de andere kant’ hebben al meerdere malen laten zien niet te malen om mensenlevens en hebben hem op een dodenlijst staan. Geen wonder dat al zijn worden doordrenkt zijn van angst. Het is eerlijk en niet te betwisten. Hij weet ook dat als de mensen geen interesse meer in hem hebben zich zullen afkeren en de haatzaaiers van ‘de andere kant’ hun kans zullen pakken. Hij vecht voor zijn leven door de hele maatschappij te betrekken bij zijn oprechte angst. Zijn woorden moeten een muur van veiligheid oproepen en trekken zodoende alle onoprechte angstigen met hem mee. Hij is dronken van de angst als een Rus rond Kerstmis.

Er zijn mensen, zijn huidige coalitiepartners bijvoorbeeld, die de aandacht voor hun boodschap zien verminderen en die denken dat dit te danken is aan Wilders. Niet alleen zien zij dat stemmers van hun afkeren, maar ook zien zij hun comfortabele positie afkalven. De manier waarop het onbekende hen zo tegemoet komt roept ook bij hen angst op. Zij voelen zich genoopt op de karavaan van angst te springen en de boodschap te imiteren. Ook hun woorden raken doortrokken van angst en achterdocht. Ook zij voeden het gevoel van onbehagen dat de Nederlander teistert als een ernstige griepepidemie. Ook de tegenstander, zogenaamd links in dit geval, voelt zich gedwongen de angstkaart te spelen. Zij vergelijken de huidige tijd met de Weimar Republiek, waarschuwen het volk dat dit heel wel tot een nieuw soort van holocaust kan leiden. Ze zeggen dat als we Griekenland niet redden de Euro ten onder zal gaan en daarmee ook wij.

Deze laatstgenoemde feiten, als dit al feiten zijn, wil ik niet bestrijden, maar wel dat de tegenstander van de angstzaaiers dezelfde methoden gebruiken. Wel dat de angst verder wordt aangewakkerd. Het werkt ook niet. Wilders heeft een uitstekend gevoel voor wat de kernangst van mensen is en hoe die aan te wakkeren ten voordele van zichzelf. Misschien is dit omdat hij in zo’n penibele situatie verkeert. Dat de tegenstanders van de PVV dezelfde methoden toepassen is verkeerd. Zij zouden zich met hart en ziel moeten richten, in elk woord en daad, op het tegenovergestelde: Hoop. Maar om voor Hoop te strijden en die verder te verspreiden moet er wel eerst een goed idee zijn hoe de toekomst van Nederland er ideaal uit zal moeten zien.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen