woensdag 31 augustus 2011

Een kwestie van bedrijfspsychologie

Iedereen hoort zijn plaats te kennen in deze wereld en alles waar het om gaat is maximalisering van de winst. Alleen met verdere groei kunnen we de luxe behouden. Als we zo overgeorganiseerd en efficiënt worden als sommige Aziatische steden kunnen we de concurrentie aan. Iedereen die afwijkt, die nadenkt, die iets meer wil van het leven dan zijn functie vervullen saboteert het grote genot. Schoonheid is in dienst van het grotere goed. Kunst is iets dat in geld kan worden uitgedrukt en als het iets oplevert dan is het iets waard. Als het NU iets oplevert. Let wel, we werken aan een betere toekomst, maar die wordt uitgedrukt in groei, in geld, in luxe, niet in warmte, verstand of overdenking. Kom zeg, doe eens iets wat, wordt een nuttig burger, investeer in je leven, blijf daar niet op die bank liggen niksen, ga naar de Uitmarkt, wordt een volwaardig onderdeel!

Superkapitalisme noemen ze dat, wanneer alles in geld wordt berekend. Iedereen heeft een prijs op zijn hoofd en we hebben niet eens die leuke ‘Wordt gezocht’-posters uit de Lucky Luke. Schoonheid kan je kopen, geluk, veiligheid, verstand, liefde, noem maar op. Als we problemen met het onderwijs hebben zeggen we: gooi er wat geld tegenaan. Er wordt niet eens meer nagedacht over dat er misschien een andere methode is. Als een bedrijf niet voldoende winst maakt, ja, wat is voldoende in zo’n situatie, worden mensen ontslagen, afdelingen geherstructureerd en nieuwe mensen aangenomen die wel kunnen wat er van hun wordt gevraagd. Je moet een soepel onderdeel van de maatschappij zijn. Flexibiliteit! Ja, het toverwoord. Als ik een jaartje werk doe dat ik leuk vind maar dat niet bij mijn diploma past komt dit op mijn cv en wordt ik daar later op afgerekend. Dan wordt het heel moeilijk werk te krijgen dat wel bij mijn diploma past. Je hebt je positie bepaald, Ozymantra, nu ben je onderdeel van het grote geheel!

Is de wereld langzaamaan niet een beetje gek geworden? Maar ja, hoe pak je dat aan? Vragen we de patiënt om langs te komen voor een interview? Gaan we drugs voorschrijven? Time-out dan maar. Ik zou de wereld graag even de horloges willen afpakken. Dan hebben we geen haast meer en komen we overal te laat. Wie weet werkt dat. Of heeft u een betere suggestie? Ik kan de rente van dit leven niet meer aan.




Suggestie door Moi Jadorestyle via Facebook

1 opmerking:

  1. Mooi! Die laatste zin ook!
    Deze stukjes beginnen steeds lekkerder te vloeien, als ik zo vrij mag zijn.

    Cheers!

    BeantwoordenVerwijderen