woensdag 3 augustus 2011

Hoop wint aan kracht

Als angst deze dagen de maatstaf is om te regeren, angst voor het onbekende van de grote buitenwereld, is hoop het enige goede antwoord. Hoop is een woord dat staat voor verwachting. Hoop is iets dat spreekt over de toekomst. Men weet natuurlijk nooit wat de toekomst gaat brengen, maar angst is de negatieve kant van de toekomst: alles wordt slechter als we niets doen. Hoop is: alles wordt beter als we iets doen. Hoop is niet werkeloos wachten tot er iets gebeurt. Werkeloos wachten leidt altijd tot angst. Actief de toekomst tegemoet gaan is alleen mogelijk door hoop. Er is een ideaal, materieel of spiritueel, om naar te streven en we ondernemen iets om dit te bereiken. We wachten niet tot de golven ons ergens brengen, maar trekken het zeil omhoog en manoeuvreren naar waar we willen zijn.

Een Amerikaanse president spreekt van hoop: ja, we kunnen het, en de kiezer kruipt langzaam naar hem toe. Elke grote leider die van hoop sprak heeft uiteindelijk zijn strijd gewonnen. Gandhi, Churchill, Roosevelt, (van Mierlo). Het is wel de moeilijke weg naar de top. Hoop vereist authentiek geloven dat waar je naar streeft ook mogelijk is. Het stelt je open voor aanvallen die angst aanwakkeren. De tegenstander vind het makkelijk om je belachelijk te maken als je niet honderd procent overtuigd ben van je ideaal. Deze Amerikaanse president spreekt van hoop, maar wil stil werken aan zijn ideaal. Hij vergeet met retoriek en argumenten de hoop van de anderen en de tegenstander te versterken. Angst wint terrein.

Hoop heeft een ideaal nodig en weinig behoefte aan statistische feiten. Mensen die zeggen: dit zijn de feiten, hebben weinig hoop. Ze zien alleen dat wat direct voor hun ogen schijnt, maar missen wat er in de toekomst gloort. Voornamelijk omdat de feiten van het nu niet noodzakelijk de feiten van morgen zijn. ‘Met de kennis van nu kijken naar het verleden.’ De toekomst is altijd afhankelijk van wat je met het heden doet. De feiten van het nu blijven misschien wel een soort van feiten in de toekomst, maar zullen (kunnen) in de toekomst ook van een ander standpunt worden bekeken. Is dat een standpunt van angst waar alles kleiner wordt en er steeds minder kansen zijn of is het een standpunt van hoop waarin we steeds meer mogelijkheden hebben, materieel of spiritueel?

Om weerstand te bieden aan de boodschap van angst verspreid door één man moet een groep van standvastige mensen een boodschap van hoop verkondigen. Natuurlijk is men geschrokken van al de feiten die de vorige droom, de multiculturele liberale egalitaire maatschappij, in splinters hebben doen vallen, maar is dit een reden om de droom die er aan ten grondslag ligt geheel te vergeten? Zoek naar de kern van het ideaal, naar de basis van de droom, naar de toekomst waar we aan kunnen werken en hoop wint weer aan kracht. Gebruik de taal van de hoop, vrij van de angst voor het onbekende.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen