woensdag 7 september 2011

Wilsondanks doe ik het toch

Ik kreeg dit woord doorgespeeld van iemand op Facebook op mijn vraag of men me een woord wilde geven voor een blogje. Iets dat ik als uitgangspunt/onderwerp zou kunnen oppakken. Het was niet dat ik geen inspiratie had, maar aangezien ik er elke schrijfochtend eentje wilde schrijven vond ik het leuk een uitdaging aan te gaan. Ik vroeg om een ‘Groot woord’ en sommige namen dit letterlijk. Met groot bedoelde ik een woord dat op zichzelf staat, meerdere opties heeft en verreikende gevolgen. Wilsondanks is absoluut zo’n woord, al heeft het ook een groot-zijn in een soort wolligheid. Het lijkt me een typisch vooroorlogs of nog ouder woord. Blijkt het zover de aangever en ik kunnen zien niet eens te bestaan.

Nou ben ik niet bepaald een woordspeler zoals bijvoorbeeld Battus. Ik heb eigenlijk een beetje een hekel aan woordgrapjes die niks anders proberen dan te laten zien dan hoe grappig woorden kunnen zijn. Ik houd er wel van een grapje te maken als ‘ben je uitgerookt’, maar dat is ongeveer zover als het gaat. Liever niet in druk, dank u wel alstublieft. Maar woordverzinnen is altijd leuk. Het is net alsof je een eigen taal maakt, of een nieuwe wereld of land. Dat spreekt iets in mij aan. Mijn gevoel voor fantasie, mijn behoefte te ontsnappen aan de wereld. Ooit bedacht ik het woord Rillings, als in ‘de rillings’ hebben, wat niet hetzelfde was als de rillingen. Mijn familie vond het wat flauw en dacht dat ik opzettelijk een foute uitspraak deed. Oprecht, het had een andere betekenis, nu enigszins verzwolgen door de tijd. Wilsondanks! Ik denk overigens dat het ontstaan is als variatie op ‘zijns ondanks’.

Maar, dus, juist, dan moeten we toch eigenlijk een zin en de zin verzinnen van het vrolijk nieuwe woord Wilsondanks, nietwaar? Het lijkt mij dat een eenmaal wilsondanks geboren een kindje niet ten vondeling gelegd zou moeten worden. Ziet u dat? Tegen de zin van moeder/vader/stel is het kind geboren. Wilsondanks mijn initiële uitgangspunt heb ik Duitsland toch de oorlog verklaard! Juist, daar is het weer. Tegen de wil. Soms gebeurt iets tegen de wil omdat het ons van buiten is opgelegd. Soms is het ook tegen onze wil omdat we het bewust niet wilden, maar het wilsondanks toch deden. Hier wordt verwezen naar dat verdraaide onderbewustzijn dat tijdens bijvoorbeeld dronkenschap of ander soort benevelingen de macht over de handelingen op zich neemt. Soms ook als we volkomen nuchter zijn.

Met dank aan Joan van Nispen Totsevenaer. Ik moet toegeven wel met de betekenis van zijn achternaam te willen rommelen. Ja, waar ik het vaakst plezier aan heb is simpel spelen met de namen van mensen en hun identiteit. Kinderlijk, maar veel voldoening!


Woordsuggestie Joan van Nispen Totsevenaer

1 opmerking:

  1. Ziehier ziedaar, zelden, nee, nimmer tevoren heb ik iemand, wie dan ook, waar dan ook, het woord 'wilsondanks' treffender zien gebruiken. Ik vind het groots!

    Oja van Lispelen tot Zeveraar

    BeantwoordenVerwijderen