zondag 15 januari 2012

Kraai eens voor een vriend

Er wordt wat mij betreft te weinig over kraaien gesproken of geschreven. Ik durf zelfs te beweren dat er te weinig aandacht voor vogels in het algemeen is. Niet dat ik een vogelaar ben of zo, maar de diertjes zijn alomtegenwoordig en vormen afgezien van onze huisdieren de meest directe binding met de flora. Ze zijn de enige wilde dieren waar menig stadsmens mee in contact komt, al is het dan alleen omdat ze herrie maken en het vuil van de markt oppikken. Ja, die nieuwe allochtonen, de halsbandparkieten, daar is aandacht voor. Die kleine groene exoten die in hele pelotons van boom naar boom, van park naar park door Amsterdam vliegen. Maar ik weet niet eens of ze ook in andere steden zijn te vinden. Ze worden inderdaad wel eens genoemd, maar vooral als voorbeeld van wat de klimaatverandering ons land brengt.

Maar kraaien, beste mensen, behoren tot de intelligentste dieren van deze planeet! Natuurlijk weet iedereen van apen en dan vooral chimpansees en men zou zich zeker eens moeten verdiepen in dolfijnen en orka’s, want daar staan echt de meest waanzinnig coole filmpjes van op internet, maar dat zijn allen vreemdelingen die leven op een grote afstand. Het is niet alsof we ze dagelijks kunnen ontmoeten. Kraaien daarentegen wel en niet alleen hen, maar hun hele familie, de corvidae, bestaande uit raven, eksters, vlaamse gaaien, kauwtjes en nog een paar. Het zijn misschien niet de mooiste of meest exotische vogels, maar ze compenseren door hun intelligentie. Niet dat suf eruitzien voor elke vogel zo werkt, kijk eens naar de duif.

Je hoeft maar bij youtube deze twee woorden ‘intelligent crow’ te typen en je krijgt een hele serie van verbazingwekkende opnames en experimenten. Maar dit soort leuke dingen zijn voor mij een extraatje. Ik kijk naar de eigen ervaring en zie het daar al aan af. Vaak als ik door het park loop observeer ik de vogels. In een bepaalde hoek lijken ze zich allen te verzamelen. Ik ga daar staan en luister en kijk rustig. De dierenwereld heeft zijn eigen ritme. Ook stadsdieren. Het is fascinerend om te zien hoe de verschillende soorten langs elkaar en door elkaar leven. Niemand bemoeit zich echt met de ander. Alleen bij voedsel vergaren is er soms enige hommeles. Als ik luister naar de variatie in de communicatie valt de kraai al snel op. Ze hebben een zeer uitgebreid pallet van geluiden, waarvan ik alleen maar kan aannemen dat ze die voor elkaar gebruiken. Ik zag eens een kraai op een vuilnisbak luid, eh, kraaien en vroeg me af wat deze daar deed. Een chipsetende jongeman kwam langs die nogal morste. De kraai sprong niet op achter het gemorste aan, maar bleef zijn roep slaken. Plots kwamen er vijf van die zwarte joekels aan die zich vrolijk tegoed deden aan de chips. Ik had sterk het gevoel dat hier sprake was van samenwerking. Het kan mijn verbeelding zijn, jawel, maar toch… Kijk nog eens naar het hierboven genoemde filmpje en zeg me dat ik het allemaal heb verbeeld.

Kraai
Deze tekening is gemaakt als icoon voor de eigen website van de afdeling Korte Verhalen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen