zondag 10 juni 2012

Waarom deze blog?


Vroeger maakte ik een tijdschriftje met enkele vrienden. We hadden er veel plezier aan. Het had een kleine verspreiding. Nog steeds droom ik soms van een papieren publicatie door mij en anderen. Deze droom zal voorlopig niet kristalliseren. Papier lijkt achterhaald, in ieder geval op die manier. Een blog kan een tijdschrift van één man zijn, voor iedereen die het wil opzoeken.

Aangezien ik nog geen kans heb gezien bij een gerespecteerde uitgeverij te worden gepubliceerd geniet ik van de mogelijkheid mijn werk online te presenteren. In deze pagina’s heb je al korte verhalen, gedichten, romanfragmenten, schilderijen, illustraties, boze en lieve maatschappijgerichte columns en bespiegelingen over kunst kunnen vinden. Door te publiceren kan ik werken aan perfectie.

Maar ik heb nog meer plannen om de blog mee te vullen. Zo ga ik interviews afnemen met bevriende kunstenaars van verschillende achtergrond. Misschien zal ik op den duur ook niet-bevriende kunstenaars hiervoor uitnodigen. Verder wil ik graag een segment in het leven roepen genaamd ‘Neerlanda’. Hier zal gezocht worden naar dat typisch curieuze Nederlandse dat langzaam verdwijnt of reeds weg is en waarvan ik de sporen in 'moderne media' kan terugvinden. Over Chiel Montaigne bijvoorbeeld. En dan mijn hoogst persoonlijke kijk op dit soort fenomenen. Ook ga ik interviews publiceren over hoe mensen speelden tijdens hun kindertijd. Een soort antropologisch onderzoek heeft iemand het gekscherend genoemd. Daarnaast zal je nu en dan een filosofische verhandeling van persoonlijke aard kunnen lezen in het segment ‘Het buitenaardse oog’. Een manier van kijken die ikzelf gekscherend ‘ozymantrisme’ noem.

Mocht je interesse en waardering voor deze blog hebben laat dit vooral op de pagina’s zelf merken, zodat alle zwijgers die meelezen zich net als ik extra gesterkt voelen. Je kan je opgeven als volger en reacties achterlaten wanneer je hiertoe genoopt voelt. Ik zou het zeer waarderen! Vind je het maar niks dat ik dit naar je stuur dan voldoet een enkel mailtje om van de zendlijst verwijderd te worden. Ik zal mijn best doen elke week een onderhoudende aflevering te presenteren, dat allemaal zonder financiële ondersteuning. Eerlijk gezegd zou ik reclame op deze pagina lelijk vinden. Misschien komt er nog een knop om te doneren, wie weet.

Dat was het dan, het einde aan mijn eerste en voorlopig ook echt laatste redactioneeltje. Zo dik is mijn tijdschrift tenslotte nog lang niet. Aandacht en tijd voor inhoud. Liefde voor schoonheid in haar diverse vormen. We gaan vrolijk door. En dat is niet niks met een baan erbij!


 At peace in creation
illustratie M. Ozymantra

1 opmerking:

  1. Respect en bewondering dat je deze blog tot leven hebt geroepen, laat ademenen en groeien. Geen makkelijke opgave, zeker niet naast een daytime job. Ik geniet van je verhalen en illustraties op deze blog, heb ook nog een hoop in te halen. Ik zal je beloven met regelmaat mijn reactie te posten. Ik ben heel benieuwd naar de rest. x Gio

    BeantwoordenVerwijderen