donderdag 18 oktober 2012

Het vertrouwen in de kerk


Mijn beloften aan jou, o, moeder
vergeten in steen en sarcofaag
wij weten dat jij niet geeft om mij, o, moeder
hoeder, begeleider, trieste wegbereider, traag.
Ik dacht in veiligheid geboren te zijn
warm pruttelende placenta van zon
pulserend druipend kaarsgeschitter.
Jij had nog andere plannen, zo te zien.

Wij zongen een psalm in het maanlicht van Mars
geen lucht kwam tot ons, geen zucht liet ons gaan
o, moeder en vader, waarom groeit het geld niet op
wie ben jij om de kus te onthouden
wat is deze kou om mij heen, geschapen in vertrouwen?
Wij liepen niet over, nee, moeder, wij vergaten
en toen, ja, dat was de laatste dag van kaas en schouderham.

Een gebed voor de toren.
Een carillon in de kerker.
Vaas aan gruzelementen.
Het is koud hier helemaal boven.

Gedicht uit de nog niet afgeronde bundel 'Voorwaarts, vrinden'

The chains that bind
illustration M. Ozymantra

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen