donderdag 28 maart 2013

Switch: de vergeten band – Neerlanda*


Wat ik me van deze serie kan herinneren? Bijna niks. Het begin, de vrouw, een aantrekkelijke vrouw, een vrouw waar ik enigszins verliefd op was. Een liedje. Ik zie hier op een site de tekst van het liedje. Ja, dat kan ik me herinneren. En waarschijnlijk werd er ook erbarmelijk geacteerd, maar wat maakte dat uit? Ik was jong en kon daar nauwelijks onderscheid in maken. Een stoere Nederlandse zangeres die scherp als plaatstaal het beeldscherm openbrak. Opeens was onze televisie ook cool.

Blijkbaar speelde Paul de Leeuw er ook in. Een bijrol. Ik kan me herinneren dat hij scheidsrechter of zo bij Sterrenslag was. Toen dat programma net was begonnen, misschien seizoen twee. Toen was het nog fris en Paul de Leeuw ook. Ach, ja, natuurlijk is hij zoveel beter geworden dan sindsdien, maar soms is een begin eindeloos veel belangrijker dan de rijping. Kenneth Herdigein speelde er ook in. Dat kan ik me nog herinneren. Was dat voor ‘Zeg eens aaa…’ of erna? Het is vast op te zoeken. Ik ga het niet opzoeken. ‘Zeg eens aaa…’ was een serie waar iedereen naar keek. Switch is een serie die iedereen lijkt te zijn vergeten. Ik zie Kenneth Herdigein nog wel eens in Amsterdam. Hij is een stuk dikker geworden.

Volgens de website kwam Switch uit in een tijd dat Nederpop op zijn hoogtepunt was. Doe Maar, Klein Orkest, VOF de kunst, dat soort bandjes. Ze maakten ook indruk op mij, maar na verloop van tijd ergerde het me dat iedereen ermee dweepte en er steeds nieuwe bandjes bij kwamen die de succesvolle imiteerden. Iedereen wilde Doe Maar zijn, maar ik was schijtziek van Doe Maar. Het duurde nog even voor ik de Amerikaanse Underground zou ontdekken. Het was 1988. Countdown was dat andere coole.

Gwen Eckhaus krijgt als enige van de serie geen eigen pagina op wikipedia. Vreemd, want zij was degene die de serie droeg. Zij was het die een volle erectie in mijn dromen deed ontstaan. Zij was het die al die jongensachtige avontuurlijkheid stimuleerde. Zij was het die de Nederpop ontsteeg, al was het illusie, al kon ze waarschijnlijk geen noot recht zingen. Spotlights en neprook, al dat glanst is nog geen goud. Ik wist nog niet hoe dat werkte. Zij was voor mij echt. De serie is nooit het collectieve geheugen binnengetreden. Eén youtube, geen dvd’s. Zal ze mijn Facebookvriendschapsverzoek beantwoorden? Zo dicht bij een ster uit je jeugd staan kan heel bijzonder zijn. Ik ken iemand die heel blij is Facebookvriendjes te zijn met iemand uit Fame. Die serie herinnert iedereen zich nog.

*Neerlanda
Verkenningen in het moeras van herinneringen dat bepaalde generaties Nederlanders met elkaar verbindt, of we willen of niet. De eigenaardige, onwerkelijke karakters, voorvallen, gewoontes, gebruiken, en programma's die door de zeef van ons geheugen dreigen te vallen of dat al hebben gedaan. Een speurtocht naar wat authentiek Nederlands is, maar nooit algemeen of doorsnee was. De sneeuwvlokjes of flinters stront met een afwijkende kleur en vorm die een bijna niet te vinden afdruk in onze beleveniswereld hebben achtergelaten

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen