vrijdag 12 juli 2013

NSA ad infinitum


Is het al te laat? Heb ik de nieuwscyclus gemist en kan er niet meer over het grootste afluisterschandaal ooit worden geschreven? Al is dat niet een geheel juiste typering, want het schandaal zelf was/is lang niet zo groot als bijvoorbeeld dat van Watergate. Hoe snel de media alweer op zijn geschoven. What’s hot? Dit soort zaken laat ik  meestal aan anderen over. Te snel, te heet gebakerd, teveel drukte. Maar aangezien ik me betrokken voel bij internet en er eerder over heb geschreven, ga ik ook een duitje bijdragen.

Vraagt u zich  wel eens af waarom iedereen de hele tijd foto’s maakt van alles, tot het meest onbenullige, en dit ook nog eens op het internet zet? Het lijkt mij weinig anders dan een poging de dood te ontlopen. Ga ik te snel? Altijd alles vastleggen dat anders verdwijnt in de zee van vergeten. De mist van het verleden ontlopen aangezien er geen hiernamaals lijkt te zijn, aangezien alles  aan ons leven zich afspeelt in de korte periode dat we op aarde leven. Ooit deden de schilders het. Michelangelo, Rembrandt, Titiaan, Vermeer. Die deden soms jaren over één schilderij. Met fotografie, microfoons, filmcamera’s is alles veranderd. Nu kan iedereen zich vastleggen en vereeuwigen. Elk moment weer. En via internet kan iedereen zich ook met anderen delen, zodat tot in de eeuwigheid anderen ons zullen herinneren. Zolang internet of wat daar in de toekomst op mag lijken blijft bestaan.

Vanuit dat standpunt bekeken krijgt het PRISM-programma een andere betekenis. Tenslotte wordt van alles  ook nog eens een back-up gemaakt. Ja, het wordt inderdaad voor bedenkelijke redenen gebruikt en bovendien is het amoreel zolang niemand die wordt opgenomen er toestemming voor geeft, maar ondertussen luisteren de oren van het internet mee met alles wat iedereen typt zoals men vroeger dacht dat God het deed.

Want ooit, ja ooit, leefde de mens in zeer kleine gemeenschappen, lip op lip, en bestonden er geen geheimen. Elk woord en gevoel werd door de hele groep gedeeld. Of dit benijdenswaardig is, dit absolute gebrek aan privacy, of het leuk is dat iedereen weet dat je masturbeert en hoelang het duurt, dat is maar de vraag, maar ergens in ons heerst de notie dat die toestand weer hersteld moet worden. Iets in ons vraagt naar de absolute betrouwbaarheid van een geheimloos bestaan. Misschien is daarin onze kwetsbaarheid voor het godsgeloof gelegen.

Uiteindelijk valt het wel mee. Ja, iedereen in Europa wordt illegaal afgeluisterd, maar dat gebeurt al een hele tijd en wordt ook door onze eigen regeringen gedaan. Is dat goed? Natuurlijk niet, maar vooralsnog lijkt het vooral om islamistisch georiënteerde terroristische dreigingen te gaan. Bovendien laten mensen als Snowden zien dat er echt wel checks and balances zijn. Geen geheim zo diep of er duikt wel iemand op die het er niet mee eens is. Wat aanwezig moet zijn is een alerte media die dat weer oppikt. Op het moment dat de regeringen besluiten ons om andere redenen te bespioneren zullen we het wel horen. Meer kan er voorlopig toch niet aan worden gedaan.

Obama krijgt veel over zich heen vanwege dit programma, maar het had net zo goed door Bush, Clinton of Romney kunnen zijn gestart. Het is een manier om de vermeende terroristische dreigingen op het spoor te komen. Niet dat het erg goed werkte met de spijkerbom in Boston of de afslachting van die Engelse soldaat. Zolang de verhoudingen tussen islamistische ideologieën en de rest van de wereld niet grondig worden opgelost blijven programma’s als PRISM pleisters op gulpende wonden. Obama is misschien iets beter dan die andere presidenten omdat hij er gewoon voor uitkomt dat Amerikaanse veiligheid belangrijker is dan Europese privacy. Weten we dat ook weer. Wisten we dat niet al?

Of we het willen of niet, alles dat we op internet doen zal worden geregistreerd en bewaard. De dood en het grote vergeten door geheime diensten afgewend. Is dat onbewust misschien een reden om ze door te laten gaan?



Oor
illustratie M. Ozymantra

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen