donderdag 5 september 2013

Transilvane (gedicht)


Het is soms alsof de hoofden van oorlogshaters
In vuur staan bij de gedachte aan strijd
Hun argumenten dat oorlog niet te voorkomen is
Klinkt als angst die waarheid moet worden
Klinkt zelfs nog meer alsof ze oorlog hebben willen
Een volgende zet op het schaakbord logica
Niet tegen te spreken logica, slachting

Moet er geslacht worden, film in de lucht
Het onvermijdelijke geprojecteerd op wolken
Beeld voor beeld zegt dat wat, dat er soldaten
Die er gestuurd moeten worden, van deze planeet
Waar elke stap moet worden gevolgd, volgende
‘Natuurlijk moet hij nu soldaten sturen,
hij heeft geen andere keuze dan jonge harten

offeren aan Mars, hij moet wel stappen
met soldatenlaarzen, Caligula’s laatste kans
het gezicht te redden, bewoners van Transilvane
hoorns op het hoofd, zwaard in de hand
geen brug te ver.’ Het is de enige film
Die ze kennen, eeuwig een Dirty dozen in kwadraat
Klinkt er in hun woorden: vrede niet hun ding

En niemand die een andere spoel inlegt
Eentje waar het woord oorlog alleen patat begeleidt
En logica ook andere paden bewandelt, marskramer
Van diffuse vrede, geboren betogen, straf achteraf
Het wachten tot de strijders moe in elkaar in armen
Woorden laten kruipen waar rede heerst
Woorden laten dansen als giraffes op de savanne

Transilvane

illustratie M. Ozymantra
(naar een idee van Jack Kirby)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen